به گزارش خبرگزاری حوزه، همزمان با آغاز ماه میهمانی خدا، شعر زیر که بیانگر توبه، مناجات و بازگشت عاشقانه بندهای گناهکار به درگاه پرمهر الهی با اشک، دعا و امید به بخشش است تقدیم شما فرهیختگان می شود.
با اشک و دعا سوز صدا آمده ام من
با مشکلی از کوه گناه آمده ام من
یا رب نظری کن به خطا رفته نگاهم
یارب نگه غیر خدا کرده تباهم
کارم بنگر خسته ی این راه درازم
بر درگه تو، ماه خدا، راز و نیازم
زلف و نگه یار خود اندر چه نیازی
این بار مرا خود بنگهدار، بسازی
اشکم جگرم را نگه م را تو ببینی
سوزم بصرم را قدهم را تو ببینی
گر سنگ دلم باز تعلق به تو دارم
هر جا بروم باز که افتد به تو کارم
سوزان جگرم را گریان بصرم را
قرآن به سرم را بخشا تو پرم را
هر چند منم یاغی و تو منبع عشقی
یارب تو ببخشا به بانوی دمشقی
یا رب به رقیه بپذیر عذر گناهم
جز دخترک ناز حسین نیست پناهم
امیرحسینمیرزابیگی










نظر شما